Havva Softa, Türkay Bayraktar, Ceren Uğuz
pp. 1–12
Bu çalışma yaşlı bireylerin algılanan sosyal destek ile sağlıklı yaşam biçimi davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma, Kastamonu Halk Sağlığı Müdürlüğüne bağlı aile sağlığı merkezlerine başvuran 65 yaş ve üstü bireyler ile yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında yaşlı bireyin tanıtıcı özelliklerini içeren anket formu, çok boyutlu algılanan sosyal destek ölçeği (ÇBASDÖ) ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği (SYBDÖ) kullanılmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular yaşlıların yaş, ekonomik durum, eğitim durumu ve kronik hastalık durumu ile ÇBASDÖ ve SYBDÖ arasında anlamlı ilişki bulunduğunu (p<0.05) göstermiştir. Ayrıca yaşlı bireylerin algılanan sosyal destek ile sağlıklı yaşam biçimi toplam puan ortalamaları arasında pozitif bir korelasyon bulunmuştur. Çalışma sonucunda, yaşlıların sosyal destek sistemlerinin artırılması beraberinde sağlıklı yaşlanmaya yönelik önlemler alınması önerilmektedir.
Şahin Kapıkıran
pp. 13–25
Bu çalışmanın amacı, yaşlılarda yalnızlık ile yaşam doyumu arasındaki ilişkide sosyal desteğin aracılık rolünün sınanmasıdır. Çalışma, 65-92 (x = 72.17) yaşları arasındaki yaşlıları içermektedir. Çalışmanın katılımcılarını 57 kadın ve 53 erkek olmak üzere toplam 110 yaşlı oluşturmaktadır. Çalışmanın verileri Yaşam Doyumu Ölçeği (Diener, Emmons, Larsen ve Griffin, 1985), UCLA Yalnızlık Ölçeği (Russell Peplau ve Cutrona, 1980) ve Çok Yönlü Sosyal Destek Ölçeği (Zimet, Dahlem, Zimet ve Farley, 1988) ile elde edilmiştir. Araştırmanın verilerinin analizi için tek yönlü varyans analizi ve regresyon analizi kullanılmıştır. Sonuçta, sosyal desteğin yalnızlık ile yaşam doyumu arasında kısmi düzeyde aracılığı olduğu bulunmuştur. Bu sonuçlar alan yazını çerçevesinde tartışılmıştır.
Yeliz Dinçer, Esra Usta, Serap Bulduk
pp. 26–38
Bu çalışma üniversite öğrencilerinin yaşlı ayrımcılığına ilişkin tutumlarının ve bu tutumlarını etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla, bir devlet üniversitesinin üç fakültesinde (Mühendislik, İşletme, Tıp) 2014-2015 eğitim öğretim yılında öğrenim gören 286 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada Vefikuluçay (2008) tarafından geliştirilmiş Yaşlı Ayrımcılığı Tutum Ölçeği (YATÖ) kullanılmıştır. Katılımcıların % 35’i işletme, % 37.8’i mühendislik, % 27.3’ü tıp fakültesinde öğrenim görmektedir. Öğrencilerin % 48.6’sı bayan, % 51.4’ü erkek olup, yaş ortalaması 20.91±1.99’dur. Çalışmada öğrencilerin YATÖ puan ortancası 84.00 [14.00]’dür. YATÖ toplam ve yaşlının yaşamını sınırlama alt boyutundan alınan puanlar arasındaki fark kadınlarda erkeklere göre (p<0.05), YATÖ olumsuz ayrımcılık alt boyutundan alınan puanlar arasındaki fark, Ege, İç Anadolu ve Akdeniz bölgelerinden gelen öğrencilerde, Karadeniz bölgesi ve Doğu-Güneydoğu Anadolu bölgesinde yaşayan öğrencilere göre (p<0.05) anlamlı çıkmıştır. Öğrenim görülen fakülteye göre ölçek toplam ve tüm alt boyutlarında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). Ayrıca ailesinde yaşlı üye olmayan öğrencilerin olanlara göre; YATÖ toplam, yaşlının yaşamını sınırlama ve olumsuz ayrımcılık alt boyut puanlarının daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0.05). Çalışma sonuçlarına göre üniversite öğrencilerinin genel olarak yaşlılara ilişkin olumlu tutuma sahip oldukları belirlenmiştir.
Şükran Ertekin Pınar, Gülbahtiyar Demirel
pp. 39–52
Araştırma, huzurevinde yaşayan orta yaş ve yaşlı bireylerde günlük yaşam aktiviteleri öz- bakım gücü ve yaşam doyumunun incelenmesi amacı ile yapılmıştır. Tanımlayıcı türdeki araştırma Eylül 2014-Ekim 2014 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini İç Anadolu bölgesinde bir il merkezinde yer alan bir huzurevinde yaşayan 61 birey oluşturmuştur. Veriler, Kişisel Bilgi Formu, Günlük Yaşam Aktiviteleri İndeksi, Öz-Bakım Gücü Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde; sayı ve yüzdelik dağılım, t testi, Mann-Whitney U ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p 0,05) bulunmuştur. Cinsiyet, herhangi bir hastalık tanısının olması, düzenli ilaç kullanma, günlük işlerini yapabilme durumuna göre günlük yaşam aktivitesi puanları arasında; yaşa göre yaşam doyumu puanları arasında; sağlık durumunu algılama durumuna göre öz-bakım gücü puanları arasında anlamlı fark olduğu (p<0,05) belirlenmiştir. Bu bulgular doğrultusunda yaşlı bireylerin günlük yaşam aktivitelerini bağımsız olarak yapmaları konusunda desteklenmeleri, öz-bakım gücü ve yaşam doyumlarını arttırmaya yönelik planlamaların yapılması önerilmektedir.
Nesrin Yağcı, Emine Aslan Telci
Research Articlepp. 53–60
Bu çalışmanın amacı Denizli ilinde yaşayan yaşlılarda cinsiyetin genel sağlık durumuna, kognitif fonksiyona, depresif semptomlara, bel ve boyun ağrısına olan etkisinin incelenmesi idi. Çalışma Denizli ilinde yaşayan 65-97 yaş arasındaki 140 gönüllü yaşlı bireyi içerdi (75 kadın, 65 erkek; ortalama yaş: 71,30±6,35 yıl). Demografik veriler kaydedildikten sonra genel sağlık durumu (mükemmel, çok iyi, iyi, zayıf, kötü), kognitif fonksiyon (Standardize Mini Mental Test/SMMT), depresif semptomların varlığı (Yesavage Geriatrik Depresyon Ölçeği), boyun, ve bel bölgesine yönelik ağrı şiddeti (Verbal Ağrı Skalası) değerlendirmeleri yapıldı. Bu çalışmanın sonuçları kadın yaşlıların bel ağrısı şiddeti, genel sağlık durumu ve depresif semptomlar açısından erkeklere göre olumsuz yönde daha fazla etkilendiklerini göstermiştir (p<0,05). Kadınlarda boyun ağrısı şiddeti ve genel sağlık durumu; bel ağrısı şiddeti, genel sağlık durumu ve depresif semptomlar ile ilişkili idi (p<0,05). Erkeklerde bel ağrısı şiddeti, genel sağlık durumu ile ilişkili idi (p<0,05). Bu çalışmanın sonuçları Denizli ilinde yaşayan yaşlı kadınların sağlıkla ilişkili parametreler açısından erkek yaşlılara göre daha fazla olumsuz yönde etkilendiğini göstermiştir.
